خرید بک لینک

یکی از مهم تریم مسائلی که اکثر ماها هنوز خوب یادش نگرفته ایم، 1 احساساتمونه.

مثلا از یه نفر دلخوریم و اون یه نفر ما رو به مهمونی دعوت می کنه، بهش میگیم میایم، اما نمیریم!

فکر می کنیم اگه اون فرد رو منتظر بذاریم یا جواب پیام و تلفنش رو ندیم، متوجه میشه ما ازش دلخوریم و اینجوری تنبیه ش کرده ایم.

در حالی که می تونیم خیلی ساده بهش بگیم: به خاطر فلان ماجرا ازت دلخورم و واسه ی همین نمیام!

شاید اصلا اون آدم یه حرفی بزنه و دلیلی بیاره که دلخوری ها برطرف بشه.

کسی به ما یاد نداده وقتی عصبانی هستیم، عاشقیم، دلتنگیم، دلخوریم و خلاصه هر احساسی داریم، ساده و انسانی بروزش بدیم.

جسارتِ بروزِ درست و ساده ی احساسات، بزرگ ترین شجاعت و بزرگ ترین سطح از خودمراقبتی و ارزش دادن به خوده!

احساسات ابراز نشده ی ما روی هم جمع میشن، بالاخره یه روزی فوران می کنن و بیشتر از هر کس، به خود ما آسیب می رسونن.

پس یکی از راه های دوست داشتن خود، اینه که: احساساتمون رو بپذیریم و درست و به جا ابرازشون کنیم.

نازنین جهانگیری

+ نوشته شده در دوشنبه پنجم دی ۱۴۰۱ ساعت 13:38 توسط  | 

برچسب: نویسنده: مهدی رحیمی تاريخ: پنجشنبه 8 دی 1401 ساعت: 21:56

صفحه بندی